გზააბნეული მუზა…არისტოკრატი და ყმაწვილი “2”

პირველი ნაწილი

-როგორ არის საქმეები?

-არაჩვეულებრივად,ბატონო

-ძალიან კარგი…ასრულებ დანაპირებს?

-რათქმაუნდა, მე სიტყვის კაცი ვარ !

Image

-გასაგებია….რა წიგნს კითხულობ ?

-ერიხ მარია რემარკი-ს (Erich Maria Remarque) წიგნს…

-რომელს ? ბევრი წიგნი აქვს რემარკს..

-“ტრიუმფალური თაღი”. ოღონდ ჯერ ბოლომდე ვერ მოვახერხე,ცოტა არ იყოს და გამიჭირდა წაკითხვა,მაგრამ მაინც ვკითხულობ, აზრიანად და გასაგებად.

-ოოოო….”ტრიუმფალური თაღი” ?? ვიცი,ვიცი,საოცარი წიგნია,საოცარი ნამუშევარი,გირჩევ ბოლომდე წაიკითხო.ისე ამასობაში 5 თვეა არ მინახიხარ,მეტი არაფერი წაგიკითხავს?

-კი,როგორ არა….წავიკითხე ნოდარ დუმბაძის წიგნები…. ახლახანს მოვრჩი როალდ დალი-ს (roald dahl) “ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა”….ისეთი სახალისოა..

Image

-ცოტა არ იყოს შენთვის ძალიან პატარა არ არის როალდ დალის “ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა”?!

Image-არა,მომეწონა და წიგნებსაც თუ ასაკი აქვთ არ ვიცოდი. ისე დედაჩემმა კი მითხრა “ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა” შენთვის გვიანია უკვეო,მაგრამ რავიცი დამაინტერესა,თან ხომ იცით ერთი სულელი ბიჭი ვარ და მიტაცებს თავგადასავლები. სხვათაშორის ეს ჩარლი ძალიან მგავს. მეც არ ვარ შეძლებული ოჯახიდან, ჩემთანაც ბევრი ოჯახისწევრი ცხოვრობს.. უბრალოდ 2 განსხვავება გვაქვს… ჩემს სამყარომდე ჯერ ვერ მოსულა მისტერ ვილი ვონკას საოცრებათა ქარხანა და იატაკზე რომ არ ვწევარ ეგეც პატარა განსხვავება. ხოო, კიდევ შოკოლადი ორივეს გვიყვარს… რა მოგახსენოთ ვოცნებობ მისტერ ვილი ვონკას ქარხანა ამქვეყნიურ სამყაროშიც არსებობდეს და მისი დანახული თვალით ვხედავდე ამ სამყაროს… გადამხდეს თავგადასავლები.. ვერ ვიპოვნო ქარხნის თავი და ბოლო… ბოროტ და ცრუპენტელა უუმპა-ლუმპებს ვაჯობო ტვინით და მათ მახეში არ გავება…ამ წიგნის წაკითხვის შემდეგ მე ვისწავლე ფანტაზიის უკეთ წარმოსახვა..

Image

-ოჰჰოჰჰ, მე რომ შენხელა ვიყავი ცოტა უფრო ჭკვიანური ოცნებები მქონდა წიგნის მხრივ,მაგრამ მაშინ მე უკვე ყველაფერი მქონდა განაკეთები რაც შენ და ჩარლის გყოფდათ და რაც შენი ოცნებაა.ვცხოვრობდი ერთოთახიან გაძვალტყავებულ ბინაში,ოჯახში 9 სული ვიყავით,მეძინა იატაკზე რადგან ჩემი ოჯახის 9 წევრიდან 2ბებია და 2 ბაბუა იყო ამიტომაც ისეთი ბებრები იყვნენ საწოლიდან ვეღარც დგებოდნენ ხოდა 1 საწოლის მეტის ყიდვის თავი და შესაზლებლობა ოჯახს არ გვქონდა… ყოველთვის წყალ-წყალა კომბოსტოს ვჭამდით, ვიყავი ძალიან გამხდარი, ყოველდღე შევდიოდი ბებრების ოთახში და ისინი სხვადასხვა ისტორიებს მიყვებოდნენ, ყველაზე ხნიერი ბაბუა”ჯო” იყო, ამიტომ მან ყველაზე მეტი ისტორია იცოდა, ჩემი ოცნება ერთი ცალი შოკოლადის ფილა იყო რომელსაც მხოლოდ დაბადების დღეზე მჩუქნიდნენ და თვეებით ვწუწნიდი იმიტომ რომ შესაჭამად მენანებოდა, მამაჩემი კბილისპასტის ქქარხანაში მუშაობდა და 9 კაცის რჩენა არ შეეძლო, ამიტომაც მშობლები მათ წილსაც კი მე მაძლევდნენ, მე კი უარს ვამბობდი რადგან ოჯახისწევრები მეცოდებოდნენ, ერთ დღეს ბებრების ოთახში როცა ბაბუ ჯო მიყვებოდა მისტერ ვილი ვონკას ქარხნის შესახებ, რომ მისტერ ვონკა შოკოლადის ჯადოქარია, როცა მასთან ხალხი მუშაობდა თურმე შპიონებიც ბევრი ჰყავდა ამიტომაც იძულებული გახდა ყველა დაეთხოვა სამსახურიდან და დაეხურა ქარხანა.დროთა განმავლობასი ხალხს გული წყდებოდა ვონკას ქარხნის დახურვაზე რადგან ყველას ენატრებოდა მისი შოკოლადი,ერთ დღეს ყველას შემოესმა ვონკას ქარხნიდან მანქანების მუშაობის ხმა,შოკოლადის სურნელი.. როგორ მიცვივდა ყველა და მისტერ ვონკა როგორ არ გამოჩნდა , როგორ აკვირდებოდა ხალხი ერთ პატარა არსებებს რომელიც ბაბუ ჯოს მუხლებამდე ძვლივს მიწვდებოდა, როგორ გაუჩინარდა მისტერ ვილი ვონდა და 10 წელი არავის არ უნახავს.. ზუსტად მაგ ისტორიის მოყოლის დროს მამაჩემი შემოვარდა სამუშაოდან დაბრუნებული,დაღლილი და ხელში ჟურნალი ეჭირა, თან იძახდა “ნახეთ ხალხნო, მისტერ ვილი ვონკა მოიწერა” .. ზუსტად მაგ დროს ყველა გავჩუმდით და მამაჩემმა კითხვა დაიწყო.. საუბარი ერთ ოქროს ბილეთზე იყო რომელიც შეიძლება ყოფილიყო მთელი მსოფლიოს,რომელიმე ქვეყანაში,რომელიმე ქალაქში,რომელიმე უბანში,რომელიმე ქუჩაზე,რომელიმე მაღაზიაში . ეს ოქროს ბილეთი 5 ცალი იყო მთელი მსოფლიოს მაშტაბით, მე მეხუთე მპოვნელი აღმოვჩნდი და მის დიდ ექსკურსიაზე მიმიწვიეს ვონკას ქარხანაში,სადაც გიდი თვითონვე ვონკა იქნებოდა,დიდებიდან ბაბუა ჯო წავიყვანე და საოცარია 10 წლის განმავლობაში ფეხზე არ წამომდგარა,ხოლო როცა ეს ყველაფერი გაიგო ცეკვა დაიწყო…შენც გინდა? კი მაგრამ როგორ დავიჯერო რომ შენ ეგ სურვილი არ აგიხდა.. წიგნი ხომ წაიკითხე?

Image

-კი, მერე?

-რა მერე ანუ გულიანად არ კითხულობ, წიგნის კითხვის დროს შენ ხდები მისი თანამონაწილე, რომელიც მთავარ პერსონაჟთან ერთად მოგზაურობს და მის ირგვლივ ხდება სიუჟეტები,განა ეგ ვერ შეიგრძნე და ისე წაიკითხე?!

-არა, ბატონო რას ბრძანებთ! მე, კარლოს ჰენკი, ვიფიცებ მთელი გულით, რომ წიგნი ყველანაირად გულდასმით წავიკითხე და ჩემს სიტყვებში მხოლოდ რეალიზმს მივჩერდი რომ მე მინდოდა მართლა არსებულიყო მისტერ ვონკას ქარხანა და ვისაც ეს წიგნი არ ჰქონდა წანაკითხი მასაც შეეგრძნო მაინც ეს თავგადასავლების დიდი სიამოვნება …

-კარგი, ჩემო ბიჭო…-ბატონმა ჯოზეფმა,კარლოსს თავზე ხელი გადაუსვა და მარცხენა ხელზე საათს დახედა, შემდეგ სევდიანი გამომეტყველებით შეხედა ყმაწვილს-რა დრო გასულა, მოკლედ ჩემო ცელქო კარლო, ადრე თუ გვიან მაინც კიდევ გნახავ,ახლა საქმეები მაქვს 5-ის ნახევარზე კრება გვაქს სწავლულებს და ახლა 4 საათია, მომზადებაც ხომ მინდა?! მოკლედ კარგი იყო შენთან საუბარი ჩემო ბიჭო, თავს გაუფრთხილდი და ბევრი წიგნები იკითხე!

-ნახვამდის, ბატონო ჯოზეფ !

გზააბნეული მუზა…არისტოკრატი და ყმაწვილი

Image

-მუზაა…

-რა არის მუზა?…

-მუზა შთაგონება.. 

-რისი?

-რისი არა “ვისი”…

-ვისი?

-ვისი და უმეტესად იმისია ვინც ლიტერატურით გატაცებულია

-მე მინახავს ადამიანი შტაგონება რომ ჰქონდეს მაგრამ არ იყოს ლიტერატურით გატაცებული…

-დიახაც…მუზა არც ისე ადვილი თემა…

-როგორ არა ავილია იფიქრებ და მოგივა მუზა..

-ოჰ..ოოჰ..მუზა ეგეთი ადვილი რომ იყოს რაღა გვიჭირს გავპოეტებულვართ და ავშენებულვართ ეს ერთეროვანი ხალხი…

-ერთფეროვანი რატომ ბევრი მწერალია ამ ქვეყნად.. ბევრიც მოყვარული

-შენი აზრით ზოგი მწერალს რომ უწოდებს თავს მართლა მწერალია ??

-ხო აბა.. ხალხსაც უყვარს…

-ნურას უკაცრავად…ხალხს უყვარს ?

-კი უყვარს..

-ხოო..ხოო უყვარს მაგრამ რატომ თუ იცი?

Image

-კი.. კარგად წერენ.. აწონებენ თავს და მაგიტომ….

-აუღიათ კალამი და ფურცელ და ჰგონიათ თავი მწერლები.. 

-ხალხს უყვარს მეთქი…-შეაწყვეტინა არსტოკრატს

-არა სულაც არა.. მათი თავდაჯერებულობა და სიამაყე ვითომდა რომ კარგი წერა შეუძლიათ,ხალხსაც აბრმავებს .. ყველას ჯერა რომ მართლა კარგად წერენ.. თავსაც იტყუებენ…

-გასაგებია…ლიტერატურის ცოდნა რაში დაგვეხმარება ?

-რაში ჩემო ყმაწვილო და ქრისტიანულ ქართულად ვისაუბრებთ…

-ქრისტიანული ქართული ეგ როგორ ? ყველა ქრისტიანულად ვსაუბრობთ -ჩაეჩრა ყმაწვილი ლაპარაკში არიტოკრატს

-ქრისტიანული ანუ გამართული,სწორი მეტყველება შეგვეძლება.. და არ გვექნება პრობლემა დიალექტებთან

-გასაგებია..სულ ეგაა??-დარონდა ბიჭი

-არა,რას ბრძანებ…

-აბა ?

-თუ ნაკითხები ვიქნებით და ლიტერატურა გვეცოდინება შეგვეძლება ჩვენი ფიქრების ფურცელზე უფრო ტკბილაად გადმოტანა

-ტკბილში რას გულისხმობთ

-რას და უფრო სასიამოვნოდ… ზოგი რომ მიაფუჩეჩებს და რომ თვილს კარაგდ დავწერეო..

-კიდევ რაში გვეხმარება ლიტერატურა?

-რაში… რავიცი ბევრს ცხოვრებაში… ბევრი ცხოვრებისეული გაკვეთილი ჩაუტარებია ჩემთვის ლიტერატურას…აი მაგალითად იცი რომ ადვოკატი ვარ.. ისიც იცი რომ საკმაოდ ცნობილი…ხოდა ბევრი დეტექტიური ჟანრის წიგნი მომხმარებია ჩემი დღევანდელი მიღწევებისთვის მიმეკაკუნა… ხო აბა შენ რა გგონია….

-ხოო სწორი ხართ ჯერ მხოლოდ 5 წიგნი მაქვს წანაკითხი და ჭკუაც მაქვს მაგ 5 წიგნით ნასწავლი..

-დიახ,სწორი ხარ და კარგია ბევრი წიგნი უნდა იკითხო..რა ჯობია წიგნების კითხვას?! არც არაფერი… რომ ჩაუჯდები თბილად და რომ მიეშურები სასწაულებრივ სამყაროში.. ან თუნდაც უბრალოდ ერთ ცხოვრებისეულ რეალისტურ ამბებში… ხდები მისი ერთ-ერთი პერსონაჟი.. შენს თვალ წინ ხდება ყოველი წიგნში ასახული მქომედება.. შედიხარ… შედიხარ… და ვეღარ გამოდიხარ… გიტაცებს.. გიტაცებს… გითრევს… გინდა გაჩერდე მაგრამ აზრს სანამ არ გაიგებ არ ეშვები…. ოოოხხხ…. რა გრძნობაა…. საოცარიი… მეტი რა უნდა ეთქვას…

-ახლა გამოიგონეს კომპიუტერი რომელშიც ყველა წიგნია … 

-ხოოო… აიი ეგეც მინდოდა ამეხსნა ჩემო ყმაწვილო.. კომპიუტერი კი კარგი რამეა მაგრამ ჩვენს ტკბილ წიგნებს არ შეედრება.. არა ვისაც არ აქვს პრობლემები და უკომფორტობაში კითხვაც შეუძლია მათ არ ეხებათ… მაგრამ აბა დაფიქრდი რაც მე ახლახანს გითხარი იმ 1 წიგნის თავგადასავალს, მთელი მსოფლიოს კომპიუტერებით უკეთესად წაიკითხავ თუ თვითონვე მოკალათებულად წიგნში…

-ორივეში

-მე მაგალითად წიგნი მირჩევნია ყველა საკითხავს…კომპიუტერი თვალებსაც აზიანებს… ნუთუ წიგნი იმისთვის არაა რომ უფრო გააუმჯობესოს ცხოვრებისეული ხედვა.. კომპიუტერი კი რას აკეთებს უყურებ,კითხულობ და უკომფორტოდ გეღლება ეკრანის ყურებაში თვალები… არ ვარ მართალი?

-კი..ბატონო

-ხოდა ანუ რომელი ჯობია “საკითხავად”?!

-წიგნი

-ყოჩაღ, ჩემოყმაწვილო

-წიგნი ჩვენს გუნებაზეც მოქმედებს…

-როგორ..? 

-როგორ და თუ მძაფრ-სიუჯეტიან წიგნს წაიკითხავ შენც სიმძაფრე გემატება.. თუ სახალისო კომედიური ჟანრისას მაშინ შენც თითქოსდა კარგ ხასიათზე დგები.. მოკლედ წიგნი მთავარია ჩვენთვის.. მითემეტეს შენი ასაკის , 15 წლის ბავშვებისთვის…

-მადლობა.. დეიდან გამალებით დავიწყებ ლიტერატურის სწავლას.. წავიკითხავ ბევრ წიგნს.. და პირობას გაძლევთ მეყვარება ქართული ენა…ხოდა კიდე იმედიც გამიცნდება რომ ჩემი ოცნება :მწერალი გამოვალ…მოვა ჩემთან მუზა და სულ ჩემთან ერთად იქნება

-ყოჩაღ ყმაწვილო.. ახლა მე უნდა წავიდე.. აბა შეხვედრამდე

-ნახვამდის !

Image

გაპიროვნება თუ უბრალოდ საუბარი კოწახურზე

-კოწახური ?!

-ხო, კოწახური
-რატომ მაინცდამაინც კოწაური
-იმიტომ რომ ჩემი ყველაზე საყვარელი ხილია

დიახაც ზუსტად კოწახურია ის ხილი რომელზეც ჭკუა მეკეტება… როგორ მიყვარს მჟავე ხილი როგორებიცაა : კივი,ფეიხოა,ალუჩა….თითოეული მათგანი ჩემი განუყოფელი ნაწილები არიან… არ დავიღლები არცერთის ჭამით…მაგრამ კოწახური სულ,სულ სხვა…
 ცივი,უხეში,მშრალი,მჟავე….მაგრამ ამავედროს გულის სიღრმეში ტკბილი,სათნო….

 -რა ჯობია ხეებზე ამოსულ კოწახურს? 
 -არც არაფერი 
 -დიახაც

კოწახურის თითოეული ნაკეკი ჩემი ერთი მჟავე,მწარე მოგონებაა… რომელიც ჟრუანტელს მღვრის მთელს სხეულში…ვგრძნობ როგორ ჩაცეცხლა ორგანოები და როგორ გამოაშრო პირის ღრუ… ამჟავებული,ამწარებული,ამშრალებული ვხდები და მივექანები მოგონებებში…

  •  

  •  -რა გრძნობაა კოწახური?
  •  – ცუდი გრძნობაა
  •  – აბა რატომ გიყვარს ?
  •  -იმიტომ რომ, მოგონებაა მწარე
  •  -ეგ როგორ?
  •  -სიმწარეს გრძნობ სხეულში
  •  -ეგ როგორ?
  •  -მჟავდები
  •  -მჟავეა?
  •  -ნაწილობრივ
  •  -ანუ მჟავეცაა და ტკბილიც
  •  -ყველანაირი
  •  -და მაინც ,როგორია?
  •  -ზოგისთვის ჭრელი.. ზოგისთვის უბრალოდ წითელი, ზოგისთვის არც არაფერი…
  •  – ეგ როგორ ?
  •  -მე მიყვარს ჩემი ჭრელი და გრძნობებით აღსავსე კოწახური…
  •  -ჭრელი კოწახური სად ნახე?
  •  -ყველგან
  •  -მაინც?
  •  -ვისაც უყვარს კოწახური მათში ის ყოველთვის ჭრელი და არაჩვეულებრივია
  •  -არაჩვეულებრივით რა გინდა იგულისხმო?
  •  -არ გავს სხვას…
  •  -რა?
  •  -რა და კოწახური არაორდინალური,არანორმალური,არაჩვეულებრივი,არატკბილი ხილია
  •  -არატკბილიო?
  •  -შენ გინახავს ტკბილი კოწახური ?
  •  -კი
  •  -მე არა.. ხოდა ვისაც არ უნახავს ტკბილი კოწახური… და ვისთვისაც კოწახური მხოლოდ მჟავეა იმათთვისაა არა ტკბილი
  •  – და ვინც ტკბილიც ნახა
  •  -მათთვის ალბათ არაგაშუალედირებული იქნება
  •  -რაო ? ეგ როგორ ? რანაირად ?
  •  – რანაირად და მათ ნანახი აქვთ მჟავეც რომელიც მჟავე გრძნობებს ღვრის და ტკბილიც რომელიც მათში ჰარმონიას ტოვებს
  •  -აააა
  •  -კოწახური სიდიდით პატარა მაგრამ სიდიადით დიდია

 ცუდიი ცუდიი ჰარმონია…ცუდიი ცუდიი მოგონება… რა აქვს ამ კოწახურს მოსაწონი ?
და მაინც კოწახური ტკბილია როგორც კამფეტი… ხოო,ხოო კამფეტი… კამფეტი როგორ? როგორ და არ იცით რას ეძახიან კოწახურს უცხოელების უმეტესობა ? არა ხო?! .. მე გეტყვვით… უცხოელების ნაწილი კოწახურს “კამფეტის,ტკბილეულის ხე”-ს უწოდებს
 -რა ტკბილეულის ხე ?
 -რა და ტკბილი როა…
 -ეგ როგორ კოწახური ხომ მჟავეა… ძალიიან ცოტაა ტკბილი
 -მაგაშია საქმე ამ მჟავე კოწახურის ცუდი გრძნობების შთანთქვას ცდილობენ ტკბილის მოყვარულები… უნდათ რეფორმები გაატარონ ამ საწყალში, გადააკეთონ,გადმოაკეთონ,გაწურონ,მიწურონ,მოწურონ.. და კიდევ ღმერთმა იცის რა…
 -რას ერჩიან ?
 -რას და სიმჟავე რომ აქვს იმას…რას და სიმშრალის გემო რომ დაჰკრავს იმას..რა და ცუდი რომაა და ბევრს რომ არ უყვარს..
 -რატომაა ცუდი კიმარა… ბევრსაც რომ უყავრს კოწახურიი.. შე ადამიანო აგერ არ მყავხარ კოწახურით გადარეული ?
 -ნწ..ნწ..მისმინე…ყველას მოსწონს კოწახური.. მე იმას კი არ ვიძახი არ მოსწონთ და ვერ იტანენ მეთქი, მე ვიძახი რომ არ უყვართ, მაგრამ კოწახურის “არმოყვარულებიც” კი სიამოვნებით მიირთმევენ ხოლმე კოწახურს…
-მერე…
- მერე და მაგაშია საქმე ჩემო ბატონო.. კოწახურის გემოთი რომ აღფრთოვანებულები რჩებიან… რაც არ მოეწონებათ კიდე გადააკეთებენ ხოლმე მატ გემოზე.. ეგრე სადაა ბიძია ?! მაგრამ რა ვიცი ყველას მოსწონს ტკბილი კოწახური… ხალისიანი, თბილი, ტკბილი, წითელი კოწახური…
-მაინც ვის მოსწონს ?
-ვის და ჩვენ ყველას … შე ადამიანო არ გაგიშინჯია კოწახურის “სისხლით” გამომუშავებული და გაკეთებული “კოწახურის კამფეტი” ?!
-ოჰოო…კი.. სისხლით რატომ…
-რატომ და ის კოწახური სიცოცხლის ნიშანწყაროს კარგავს.. რას აღარ უშვებიან საცოდავს… მაგრამ მეორე ცხოვრებაში სრულიად ყველაფერს ივიწყებენ.. მათ ხომ დავიწყება შეუძლიათ და არ იციან სიძულვილი,წყენა… ხოდა ბედნიერები არიან მათი სიტკბოთი… ივიწყებენ ადრე ხალხი წამიერად რომ ყლაპავდნენ და ხალისობენ ახლა ყველაზე მეტად პატარეს რომ უყვართ ისინი და წუთები წუწნიან…მაგრამ ერთი არ ავიწყდებათ ახლად დაბადებულ ტკბილი კოწახურის კამფეტებს რომელიც მათთვის ყველაზე კარგი და დაუვიწყარი მოგონებაა, რომ ისინი წინა ცხოვრებაშიც უყვარდა ბევრს..მაგრამ ცუდი მოგონებაც შერჩათ ტკბილებს, ზოგი პირველი გასინჯვისას რომ აფურთხებდა პირიდან და ძირს რომ დააძნეყვებდა,ან თუნდაც ისე რომ იძახდა სახედაჯღანული “ფუფ მაგას როგორ ჭამ”…კოწახურები დღემდე სიკვდილის ბოლო მოწუწვნამდე მუხლშეუდრეკად,წარბშეუკვრელად დგანან და ბოლომდე ჩვენთვის,ჩვენი გრძნობებისთვის მზრუნველობენ..კოწახურებზე ერთგეული, ხალხის უმრავლესობაც არაა… მათ დაბადებიდანვე იციან რომ გამძლეები და მომთმენები უნდა იყვნენ.. პატარაობიდან სწავლობენ ნებისყოფის გრძნობის შეძენას…ხოდა ასეა ჩემო ბატონო კოწახურები ყველაზე ტკბილები არიან გულის სიღრმეში, შენ კი მათ არაფრად აგდებ, უბრალოდ ხილი გგონია, მაგრამ დაფიქრდი იქნებ იმას რა ცხოვრება აქვს და რა აქვს გადატანლი…. შენ ჩემო ძმაო შეიძლება ამ ლაპარაკის შემდეგ ჭკუა მოგემატოს და შეგიყვარდეს კოწახური…. მე მათ მიმართ დიდი შებრალების გრძნობა მაქვს მაგრამ, მე ერთი ხომ ვერ შევცვლი ვერაფერს…
-საინტერესოა… დამაფიქრე …. ნუთუ იმაზე არ ფიქრობ გაუთავებლად რომ ჭამ იმ ბეჩავებს უნდათ რომ მოვდნენ ?
-ვერ გამიგე… ისინი პირიქით ბედნიერები არიან ადამიანი სიყვარულით რომ ყლაპავს მათ…
-და თუ ესეთი თბილები არიან მჟაეები რატომღა ?
-სწორედ სანამ პირში მოათავსევ ისინი სრულიად რომ ტკბილები არიან… მაგრამ შეშინებულები ნელ-ნელა ჩვენს პირის ღრუებში მჟვდებიან.. მკვდარზე,დაღეჭილზე კი სიმშრალე დაჰკრავს ტიალებს….

 გასინჯეთ ხალხნო … გაახარეთ მათი პაწაწინა ტკბილი გულები…. გაახარეთ ! 

ხოდა ისე მე როგორც ყოველთვის ლოლ ქამით გადავიღე რამოდენიმე სურათი:

wish list ♥

  • I wish I was 15 years old
  • I wish I had billion
  • I wish I was pretty
  • I wish I didn’t care
  • I wish I was popular
  • I wish I had great house
  • I wish I lived somewhere else 
  • I wish I had popular blog
  • I wish you to be here
  • I wish you to be my
  • I wish you to be my blog reader
  • I wish I had coolest boyfriend
  • I wish you to love me
  • I wish you to like me
  • I wish I was popular journalist
  • I wish I had best TV show in the world
  • I wish I didn’t exist
  • I wish I had my rainbow in my house
  • I wish to that wishes come true
  • I wish I could fotget
  • I wish I could fly
  • I wish I could dance 
  • I wisg I could walk to the water
  • I wish I had best clothes
  • I wish I had tattoo
  • I wish I had butterflyes in my room
  • I wish I had my room
  • I wish I had canon 5D
  • I wish I had my star in the sky
  • I wish I was “wish”
  • I wish I wish I wish !



ვიდეოები ))

დასაწყისისთვის შენელებული კადრებით დავიწყებ…

შემდეგში შემოგთავავაზებთ 10 მილიონ დომინოს(ახალი როკერდი)
ძალიან ბევრს იცინებთ ..

ანიმაციები

მოგზაურობა ცოლ-ქმართან

-შენც ხედავ ?
-რას?
-აი იმ ლამაზ მოციმციმე საგნებს
-ეგენი საგნები არაა უტვინო…
-აბა ?
-ვარსკვლავებია.. როგორ გეტყობა ლაწირაკი რომ ხარ..
-კი მაგრამ არ ვიცოდი რა ჩემი ბრალია
-ვხედავ, მერე?
-მერე და ის რომ ძალიან ლამაზია… როგორ კაშკაშებს არა?
-ხო..
-დილაობით რატომ ქრებიან?
-იმიტომ
-რატომ?.. ააა მე ვიცი შენ არა
-მიდი აბა თქვი რტაომ
-იმიტო რომ მთელი ღამე ელოდებიან როდის დავიძინებთ და მაგიტომ თვითონ გვიან იძინებენ რის გამოც დილას უხდებატ ძილი
-სრული იდიოტი ხარ
-რაიყო ?
-რა იყო და სულაც არ იძინებენ… სად იციან მაგათმა ძილი ? უბრალოდ ანათებენ ღამე… მეტი არაფერი მოვალეობა არ აკისრიათ.. ისე მაგათ ციურ სხეულებს უწოდებენ ანუ ცაზე რომ ცხოვრობენ რა…და დილას კიდე არ იძინებენ უბრალოდ დილის შუქი მათ შუქს ჯობია და ამიტომ არ ჩანან….
-არა…მთვარის შვილები არიან და სულ თან დაყვებიან მთვარე რომ იძინებს, ეგენიც იძინებენ…
-ოო რეებს როშავ რა… წადი დაიძინე ცხვირმოუხოცავო ღლაპო
-შენ 3 წლით უფროსი ხარ ჩემზე და დიდი გგონია თავი?
-ეხლა სანამ გაგბერტყე ერთი კარგად მოუსვი აქედან
-სადაც მინდა იქ ვიქნები…შენ წადი.-სიჩუმე ჩამოწვა და უეცრად:
-დედი ამოდი სახლში – პატარას დაუძახა დედამისმა
-მე ეხლა დედაჩემი მეძახის უნდა წავიდე
-კარგს იზამ ღლაპო
  პატარა სახლში ავიდა და მთელი დღე იმ ვარსკვლავებზე ფიქრობდა და დიდი ბიჭის სიტყვები ახსოვდა რომ ისინი არაფერს არ აკეთებდნენ…
-ნეტავი მათი პატარა ძმა ვიყო.. მათი ყველაფერი ვიცოდეე.. ნეტა ფრენა შემეძლოს და მათ სამყაროში გავფრინდე…-ოცნებობდა ბიჭი

  მეორე დილით დედა აღვიძებს:
-ადექი სკოლაში გაგვიანდება… მიდი დედას სიხარული ადექი არ დაგაგვიანდეს !!
-უკვე ავდექი… !- ყოჩაღად შეეპასუხა პატარა ……. შეჭამა,მოწესრიგდა და სკოლისაკენ გაეშურა… გზად ცაში აიხედა და პატარა მოციმციმე ციურ სხეულებს ვეღარ ხედავდა და გული წყდებოდა… ეხ ესე მალე დაუძინიათო…. უეცრად ცაში მფრინავი მტრედები დაინახა…და რაღაც იდეა მოუვიდა…გაოცებულმა სკოლის ჩანთა ძირს დააგდო… მტრედებს წრე ჰქონდათ გაკეთებული მზის ირგვლივ ბიჭიც ამ დროს ფიქრობდა:
- თუ ის პატარა ჩიტები იმ მზის გარშემო ტრიალებენ სადმე მაქვე ახლოს დამალული იქნებიან ვარსკვლავები ხოდა მე მოვძებნი მათ…. მაგრამ როგორ მივაღწევ იმ სიმაღლეს??    ვიცი ! 1 ფრინველი ვერ გამიძლებს ხოდა ბევრი ერთად უნდ დავიჭირო და ჩემ ოცნებასაც ავახდენ.. გამაფრენენ მაღლა,მაღლა ცაში, მოვძებნი იმ კაშკაშა ციურ სხეულებს და პირველი ვიქნები ვინც მათ ისტორიას გაიგებს !!!
  იმ დღიდან პატარა ბიჭი ხშირად გადაეყარა დაჭრილ,მომაკვდავ ფრინველებს .. თითოეული სახლში მიყავდა და არჩენდა, მისი ოთახი ფრინველების ჯუნგლებად მოგეჩვენებოდათ… გადიოდა დრო… ბიჭმა ძვლივს შეაგროვა იმდენი ფრინველი რამდენიც ჭირდებოდა და დაიწყო მზადება გასაფრენად…
  ერთ დილას პატარას დედა რომ უნდა შესულიყო მასთან ოთახში გასაღვიძებლად, შვილი აღარ დახვდა… ფანჯარა ღია იყო… გახედულზე მისი შვილი დაინახა ატაცებული ყავდა 50 მტრედს…გაოცებული დედა პირღია დარჩა… შემდეგ უეცრად შიშის ზარმა დაჰკრა და კივილი დაიწყოო…
-მიშველეთ ხალხნოო !!! შვილი არ დამეღუპოსსს !!! ხალხნოო !!! დაიჭირეთ ვინმემ !!!-ბიჭი უკვე მაღლა იყო და არავის ხმა აღარ ესმოდა, თვალსაც მოეფარა… ქალაქში გაზეთები აჭრელდა.. ჭორებზე ლაპარაკი აღარ არის არავინ იცოდა რა ეწია პატარა ბიჭს… 3 დღე ფრენის შემდეგ ბიჭმა გაიღვიძა… გაიხედ-გამოიხედა და დაინახა უზარმაზარ მრგვალ საგანზე იყოო.. შეშინებულმა ტირილი დაიწყო…
-რა გატირებს პატარა?-უეცრად შემოისმა ხმა
-მეშინია !-პატარამ დაუფიქრებლად უპასუხა
-რისი?
-აქ ყოფნის.. – პატარა მიხვდა რომ ადამიანი მის გარშემო არავინ იყო და კიდევ უფრო შეშინნდა – ვინ ხარ ? ჰაა? ვინ ხარ მითხარი? იცოდე ძლიერი ვარ და შენი არ მეშინია…
-არა არც უნდა გეშინოდეს, მე შენ არაფერს დაგიშავებ… -ბიჭი გაკვირვებული იყურებდა და დაინახა მზე რომელსაც 9 თვალი ჰქონდა და 1 პირი, მზე უღიმოდა მას…
-კი მაგრამ… მოიცა,მოიცა… ეეე… როგორ?… ვერ გავიგე ვერაფერი… შენ ხომ ცოცხალი არ ხარ ? – ბიჭი გაუგებრობაში ჩავარდა
-რატომ ფიქრობ რომ არ ვარ ?
-არ ხარ და იმიტომ.. დიდმა ბიჭმა თქვა ეგრე…
-სულაც არა … ცოცხალი ვარ .. ნუთუ ვერ მხედავ
-გხედავ… არა, არა … ეს სიზმარია..
-არ არის…
-გაიღვიძე უტვინო.. საშინელი სიზმარი გესიზმრება გაიღვიძე- გამწარებული ბწკენდა მის თავს პატარა ბიჭი რომელიც შეშინებული იყოო… არც იცოდა რა ექნა
-არ გძინავს მეთქი… -გაბრაზდა მზე- მე სულაც რომ ცოცხალი ვარ.. რახან ადამიანივით ხეები და ფეხები არ გამაჩნია ეგ იმას არ ნიშნავს რომ მკვდარად უნდა მიმიჩნიოთ…უქნარა ადამინებს ვერ ვიტან მე…ოოოხ… ჩემთვის ხელები და ფეხები, ჩემი სხივებია.. გასაგებია?-ბიჭი შერთა როცა დაინახა როგორ უწევდა ტონს მზე და როგორ ბრაზდებოდა ამიტომ თბილი ტონით მან გააგრძელა:
-ბოდიში ბატონო მზეო…
-ბატონოო ?? უკვე გამაბატონეთ არა ???
-ვერ მივხვდი რა გნებავთ
-მე არაფერი არ მნებავს ბატონი კი არა ქალბატონი ვარ და პატივი მეცით თუ შეიძება… -გაბრაზდა მზე…უეცრად ბოხი ხმა შემოისმა ახლოდან :
-საყვარელო წადი დაიძინე ბავშვებს მე მივხედავ! -ბიჭი კიდევ უფრო შეკრთა, შეისმუსნა… ეს ხმა რაღა იყო ვერ მიხვა.. ანნ ბავშვები ვინ იყვნენ
-კარგი საყვარელო ! -მიაძახა ბოხ ხმას მზემ…-ეხლავე მოვალ !
-ეს ვინ იყო ?? არაფერი არ დამიშაოთ არ მინდა მე მოვლა.. დიდიხანია მოვლილი მაქვს… ჩემ დედიკოსთან მინდააა !!!
- არა პატარა, არა .. რა უნდა გიქნათ ? -გაეცინა მზეს
-აბა ვისი იყო ის ბოხი ხმა ??
-ვიცი და ჩემი ქმრის…
-ქმრიის…? არა , არა ეს უკვე მართლა სიზმარიაა !! ნუ მატყუებთ ..
-არა.. საყვარელო მოდი აქ..!- შესძახა ხმას მზემ
-ახლავეე…. ცოტახანი მოითმინე ჯერ არ დაღამებულაა !!
-მოდი კაცოო, არაუშავს… ყველას ნანახი ვყავართ ერთად მაინც…
-ხო კაი კაი ახლავე…-ბიჭი ელოდებოდა ბოხი ხმის მოსვლას რომ გაეგო თუ ვინ იყო..
-აი მეც მოვედი – ბიჭს თვალები აუციმციმდა ისე აინტერესებდა სახხეზე
-აიი პატარა ჩემი ქმარიი – თქვა  მზემ
-გამარჯობა… ეს რა ადამიანია? კი მაგრამ ? როგორ ? თან ბავშვი ? -ბიჭი ორივეს გაკვირვებული უყურებდა მზესაც და მთვარესაც
-შენ, შენ, შენ მთვარე ხარ ?
-ხოო
-შენი ცოლია მზე ?
-ხოო
-შენი შვილები ვარსკვლავები ?
-ხოო
-ცოცხალი ხარ?
-ხოო
-შენი ცოლი შენზე დიდი რატომაა ?
-ორსულადაა და მაგიტომ კიდევ ბევრი ვარსკვლავი უნდა გააჩინოს
-აააააააა….-დაიღალა კითხვების დასმით ბიჭუნა და მიხვედრის მიზნით თქვა
-შენი სახლი სადაა პატარა ? – კითხა მთვარემ
-ჩემი, ჩემი სახლი სადაა არ ვიცი…მწვანე ბურთზე ვცხოვრობ… იქ აადამიანები ცხოვრობენ.. რომელიბიც ფეხებით დადიან და ხელებს სხვადასხვა საქმისთვის იყენებენ… მიყვარს ჩემი სახლიი
-გინდა წაგიყვანოთ ?
-კი.. მაგრამ როგორ? მწვანე ბურთზე შამოხვალთ და გვესტუმრებით?
-არა… შენ გაგიშვებთ… ჩვენი ვარსკვლავები წაგიყვანენ მათ შუათანა ძმასთან
-კიმარა შუათანა ვარსკვლავზე რა მინდა?
-შუათანა ვარკვლავი კი არაა შენი მწვანე ბურთია…
-როგორ?
-გაიხედ გამოიხედე… ნახე რა მრავალფეროვანი ბურთებია ? შენ რომელ ბურთზეც ხარ მარსია
-ვააააა
-ხოდა ეგ ბურთებიც ჩვენი შვილები არიან…
-მერე? იქაც ცხოვრობენ ხელ-ფეხიანები ?
-არა… ყველაზე ბეჯითი შვილი თქვენი მწვანე ბურთი აღმოჩნდა ხოდა ყველაზე მეტად ვუვლით მას, სხვები ღირსები არ არიან მაგრამ საიმედოა მარსის გამოსწორება…
-მაგარია… ანუ შვილებში რას გულისხმობდით?
-რო მოვაძახე ჩემს ცოლს?
-ხოო
-აააა რომ ვუვლით ჩვენს მწვანე ბურთს ეგ ვიგულისხმე ანუ აგიხსნი… მწვანე ბურთი ხომ ჩვენი შვილია?!
-ხოო
-ყველაზე ბეჯითი და კარგი როა ხომ ყველაზე მეტად მაგას ვუვლით ?
-ხოო
-ხოდა დილას ჩემი ცოლი, მზე უვლის და ჩვენი უნცროსი შვილები ღრუბლები… საღამოობით ერთად ვუვლით… ღამით მე და ჩვენი უფროსი შვილები ვარსკვლავები… გასაგებია ?
-დიახ ბატონო !
-ყოჩაღ! ჭკვიანი ბავშვი ხარ !
-იმ მწვანე ბურთს სახელი არ ჰქვია ?
-კი როგორ არა… დედა-მიწა
-დედა ჰქვია და მიწა გვარადაა ?
-არა უბრალოდ დედამიწა
-ააააააა, და გავრი ?
-რაში გვინდა გვარიი
-ხოო და ისე სულ დამავიწყდააა… ძალიან ლამაზი შვილები გყავთ !!!
-მადლობააა!
-გთხოვ ჩემს თბილ დედიკოსთან წამიყვანეე !!!
-კი პატარა დაგაბრუნებ, ნუ გეშინია…
-უკვე დროა მალე !- გააფრთხილა მზემ, მთვარე.
-ხოო ეხლავე….პატარა დახუჭე თვალები… 10-მდე დავითვლი იქამდე არ გაახილო და 10-ს რომ ვიტყვი სახლში აღმოჩნდებიი
-კარგით ბატონო- უპასუხა პატარა ბიჭმა, მაგრამ ცოტა არ იყოს შეეშინდა, იქნებ რას მიპირებენ თვალებდახუჭულზე… ან საერთოდ სხვა ადგილას რომ აღმოვჩნდე და არა ჩემს სახლში….
-ვიწყეებ …1…2…3…4…5…6…7…8…9…9 და ნახევარი…10…… კარგად ყმაწვილო კარგაად !!

 ბიჭი ცოტახანში გონს მოვიდა… თვალები გაახილა და მის საწოლში აღმოჩნდა… გაკვირვებული გადმოვარდა საწოლიდან… დაიხედა ტანზე.. პიჟამოები ეცვა… უეცრად შემოესმა ხმა :
-დედი ! დედი ! გაიღვიძე, ჩემო პატარა დაგაგვიანდება !!
-კი მაგრამ რომელი საათია ?
-დილის 8
-წესით ღამე უნდა იყოს… ცაზე მთვარე იყოო
-სულ გადაგრია არა ამ ბიოლოგიამ … გუშინაც ძილში მთელი დღე რაღაც მწვანე ბურთს,მთვარეს, მზეს,ვარსკვლავებს და ღრუბლებს ბოდავდი..
-მართლა?
-ხოო მართლა… ვსო დღეიდან აღარ დაგაძალებ ბიოლოგიის სწავლას…
-ეგ საერთოდ არ მაღელვებს.. კიმარა მე რომ მტრედებით მივფრინავდი არავის დავუნახივარ …?
-ჩემო პატარა სულელო… ეგეთი ფანტაზია დედისგან გაქვს ალბათ…
-კიი უნდა დაგენახე…სიზმარი არ იყო ვბწკენდი ჩემს თავს… მაგრამ არ მეღვიძებოდა… მე ცოლ-ქმარს ველაპარაკებოდი … მთვარეს და მზეს…
-რეებს როშავ.. მიდი,მიდი მალე ჩაიცვი სანამ კიდევ ერთი სისულელე არ წამოგცდა…
-დამიჯერე გეფიხები სიზმარი არ იყოო…

  არავის არ ჯეროდა პატარა ბიჭის.. მთელი მისი ცხოვრება იმის მტკიცებაში გაატარა რომ   ციური სხეულები ლაპარაკობენ.. გრძნობები აქვთ… ხელები და ფეხები მათი სხივებია… ყავთ შვილები …. მოკლედ პატარა ბიჭი წარმატებული ადამიანი გამოვიდა.. იყო ცნობილი იურისტი მაგრამ ყველას აკვირვება ასეთ ჭკვიან კაცს ესეთი უაზრობა რატომ ამოსდის პირიდანო… მაგრამ უმეტესობა იძახდა : ყველა ჭკვიანს თავისებური სიგიჟე აქსო… მაინც ვერ დაამტკიცა მისი რეალობა ბიჭმა… რატომ არ მორჩა ციურ სხეულებზე ფიქრს ?? იმიტომ რომ მას ყოველდღე მიაფრენდა 50 მტრედი კოსმოსში და ის ყოველდღე ეკონტაქტებოდა მზეს და მთვარებს.. გაიჩინა ახალი მეგობრები ვარსკვლავები და ღრუბლები… გარდაიცვალა სიბერის გამო, მაგრამ მისი ცხოვრების ბოლო წუთებში ამონაოხრი იყო : “მთავარია მე ვიცი რომ ისინი რეალურად არსებობენ და ცხოვრობენ როგორც ჩვენ.. ჩვენ მათი სულ-სულ ყველაზე პატარა შვილები ვართ და პატივი უნდა ვცეთ მათ, მე მიყვარს ჩემი დედა და ჩემი დიდი მშობლები მზე და მთვარე, მე მიყვარს ჩემი ძმები და დები, ვარსკვლავები და ღრუბლები…მე მიყვარს ყველა ის ადამიანი რომელიც ისეთ გასაჭირშია როგორიც მე… მასაც უნდა სიმართლის დამტკიცება მაგრამ ვერ ახერხებს…მე … ” ბოლოს რისი თქმა უნდოდა უკვე დიდ ბიჭს ვეღარავინ ვეღარ მიხვდა… მაგრამ ამ წინადადებამ დააფიქრა თითოეული ჭკვიანი ადამიანი, წარჩინებულები 2 საუკუნის განმავლობაში ეძებდნენ ისეთ მოწყობილობას რომელიც მათ მთვარესა თუ მზესთან მოახვედრებდა..უფროსები მათ შვილებს უყვებოდნენ პატარა ბიჭის ამბავს და ესე გადაეცემოდა ეს ყველაფერი თაობიდან-თაობას მაგრამრატომღაც 15 საუკუნიდან ბიჭის ამბავი აღარვინ აღარ იცოდა … დღეს ადამიანებს კავშირი მათთან რაკეტით აქვთ.. მაგრამ უკვე ყველამ დაივიწყა პატარა ბიჭუნიას სიტყვები და აღარც არავინ არ ეძებს მთვარის და მზის სახეს რომელსაც დაელაპარაკებიან…

დედა,მე შენ მიყვარხარ !!!

-დიდი გოგო გაიზრდები… შექმნი ოჯახს… იქნები ბედნიერიი… მერე კი მე დაგავიწყდები..
-მე შენ არასდროს დამავიწყდები
-აბა თან წამიყვან ?
-სულ ჩემს გვერდით გამყოფებ
-ვერ მამყოფებ
-გამყოფებ…შენს გარეშე ვერ ვიცხვოვრებ
-იცხოვრებ.. გაიზრდები და მიხვდები…რომ იცხოვრებ თუ არა როდესმე მაინც დამტოვებ და წახვალ…
-არა.. ყველაზე მეტად შენ მიყვარხარ.. შენ მაჩუქე მზე და შენ მაჩუქე მთვარე… შენ მაჩუქე სიცოცხლე და შენ მაჩუქე ეს სამყარო.. შენ მასწავლე ცხოვრება… შენ გამაგებინე რომ მე ადამიანი ვარ.. შენ რომ არა მეც არ ვიქნებოდი…შენ ხარ მთავარი ჩემშ,გულის მწვერვალზე რომ დგას ომახიანად… შენით ვარ ახლა აქ.. შენით ვლაპარაკობ…შენ მასწავლიდი ბოროტს და შენ მასწავლიდი კეთილს…შენზე სანდო არავინ მყავს.. შენ იყავი თბილი და ისეთივე მკაცრი.. შენ აღმზარდე როგორიც ვარ ახლა… შენ მივლიდი… მიუხედავ იმისა რომ ჯიუტი ხხასიათი მაქვს,მაინც ჩემთან იყავი და ცივ ჰაერს არ მაკარებდი…არ მტოვებდი მარტოო… სულ გევრდში მედექი… მათბობდი.. მეფერებოდი.. შენს გარეშე მე??! წარმოუდგენელია
-ჩემი პატარა გოგო !! დედას უყვარხარ სიგიჟემდე… არც მე არასდროს დაგტოვებ გპირდები
-მპირდები?!

-კი, კი ჩემო პატარა !!- დედა მაგრად მოეხვია შვილს და ცრემლები წასკდა…

-დედა რა გატირებს ?!- აღელვდა ბავშვი
-არაფერი დედიკო… შენ რომ არ მყავდე არ ვიცი რა მეშველებოდა… მარტოობით გადაღლილი შენ შემოგხედავ და ვხვდები რომ მარტო არასდროს არ ვყოფილვარ… როცა მცივა გიყურებ და ვთბები.. შენი თითოეული შენაქები სიტყვა ჩემთვის სიცოცხლის მომატებული 1 დღეა…იცი შენ ჩემი რა ხარ ?!
-შვილი !! – ბავშვმა ამაყად წამოიძახა, დაეტყო გახარება რომ მიხვდა, დედამაც თავი დაუქნია.
-ხო, შვილი… კიდე რა ხარ დედასი !!
-გულის წამალი !
-კიდე.. კიდე ?
-კიდე?? დედიკოს გოგო ვარ მე..
-ხოო ჩემო ლამაზოო… ცემო პატარა … კიდე დედიკოს რა ხარ ?
-დედიკოს ყველაფერი ვარ მე…-დედას გაეღიმა და თავი ისევ დაუქნია…
-ხო, მართალი ხარ და ამ ყველაფერში რაც ჩამოთვალე ყველა შედის და კიდევ მეტიც… იცი როგრ მიყვარხარ?!
-როგორ? ჩემზე უფრო ?
-შენზე უფროო… აი იქ დედი პატარა ვარსკვლავებს ხომ ხედავ ?
-კი … მერე?
-ხოდა მერე იცი ისინი რამხელები არიან სინამდვილეში..
-მერე აქ რატომ ჩანან პატარები ?
-იმიტომ რომ ძალიან შორს არიან…
-ხოო ?
-ხო, ეგ ვარსკვლავები კოსმოსშია.. კოსოსი გალაქტიკაში…
-მართლა?!ვა რამხელა სახლი გვქონია დე…
-დე, იმ სახლში მარტო მე და შენ არა, იქ კიდე ბევრი ჩვენნაირი ცხოვრობს…
-რა მაგარიაა -გაოცება გამოხატა ბავშვმა
-ხოდა იმ გალაქტიკის იქით ვერავინ ვერ მიაღწია და იქამდე მიყვარხარ…
-მე იმის იქითის,იქითის,იქითის, იქეთ -გაუღიმა ბავშვმა
-ჩემოო პატარაა !! დედიკოსაც ეგრე უყვარხარ !!
-შვილიკოსაც…დე,რატომ არაფერს არ მიყვები მამაზე ?
-მამაზე?
-ხოო, მამაზე…
-დედი მამა შენ გყავს უბრალოდ ის შორსაა… სამსახურის გამო მოუწია ჩვენი დატოვება ხოდა არის ახლა რომში…
-კი მაგრამ ჩვენ რატომ არ წაგვიყვანა ?
-იმიტომ რომ მხოლოდ ერთი ბილეთი ჰქონდა, მეტის ფული კი არ ჰქონდა..
-მერე ამდენიხანი რატომ არ ჩამოვიდა ?
-რატო?
-ხო რატო ? ან შენ რატომ არ დაურეკე და არ უთხარი ჩამოდიო…? ან რატომ არ გვირეკავს… მე ხომ მისი ხმაც არ მაქვს განაგონი ?
-დედი, წასვლისხანს შემპირდა რომ ყოველ დღე დავრეკავო..
-ხოდა რატომ არ რეკავს…-შეაწყვეტინა ბავშვმა
-დამაცადე და აგიხსნი…რამოდენიმე წელი მართლაც რომ ყოველი დღე რეკავდე.. მერე უკვე კვირაში ერთხელ ახერხებდა.. ხოდა დღეს მის შესახებ აღარაფერი ვიცით, უბრალოდ ის ვიცი რომ ცნობილი ბიზნესმენი გახდა…
-კი მაგრამ ბიზნესმენები ხომ ფულიანები არიან დედი?
-კი შვილო…
-ხოდა რატომ არ წაგვიყვანა ??
-მისმინე ჯერ ზედმეტად პატარა ხარ რომ მაგ თემაზე გესაუბრო..მოდი კიდევ რამოდენიმე წელი დაველოდოთ მამიკოს – სახეჩამოტირებულმა,მაკიაჟგაფუჭებულმა დედამ უთხრა შვილს
-აუუ… არარარაარარარა… მე ახლაც ყველაფერს კარგად გავიგებ…მითხარი რა..
-დედი მორი ვსო არა მეთქი…
-აუუ იცოდე გაგებუტები.. მითხარი! მითხარი! მითხარი !!!
-ხო კარგი,კარგი… მოკლედ შეიძლება ახალი შვილი და ახალი დედა იპოვა… ან ვერ ახერხებს დარეკვას.. ან თუნდაც არ უნდა დარეკვა.. მისმინე მეც არ ვიცი არაფერი..
-თუ ევრ ახერხებს ჩვენ წავიდეთ სადაც მამიკოა…
-შორსაა დედი ის ადგილი სადაც მამიკოა… თან ძვირი დაგვიჯდება წასვლა.. შენც იცი რომ შეძლება ბევრი არ გვაქვს..
-კარგი დედი…
-წავედი ეხლა მე იქით ოთახში, სახლი აწიოკებულია და დავალაგებ ცოტას…
-აუუ აუუ აუუ, მეც დაგეხმარები რა.. ხო იცი როგორ მიყავრს ჭურჭლების რეცხვა…
-ხო რეცხვაც გიყვარს და დამტვრევაც…-სიცილით უპასუხა დედამ…
-ოო კაი,კაი არ მინდა
-მიდი იმეცადინე….
-კაი !
-მიდი დედას გოჭო !
-დე მიყვარხარ !
-მეც !
აი ამ კლიპზე ავტირდი ოღონდ მართლა !!!


  დედა მიყვარხარ !

  • **

  • დამალაიქე :)

  • free counters
  • Translate My Blog

  • Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 126 other followers

  • ***

  • ისწავლე გუშინ, იცხოვრე დღეს, გქონდეს ხვალინდელი დღის იმედი… ალბერტ აინშტაინი
  • წარმოსახვა ცოდნაზე მნიშვნელოვანია. ალბერტ აინშტაინი
  • ადამიანი, რომელიც არასდროს უშვებს შეცდომებს, არასდროს აკეთებს რაიმე ახალს. ალბერტ აინშტაინი.
  • ‎"სანამ სხვას უწოდებდე მოღალატეს, ჯერ შენი ერთგულება გადაამოწმე" ტეილორ სვიფტი
  • ❤ ყოველ დღეს მიეცი საშუალება, იყოს ყველაზე ბედნიერი შენს ცხოვრებაში. ❤ ბედნიერებაა, როდესაც შენ არ იტყუები, რომ ბედნიერი ხარ. ❤ მერე რა, რომ ჩემ მუზას შენი სახელი ქვია.... ❤ ამ ქვეყნად ორი ბრმაა, ერთი შენ ჩემს სიყვარულს რომ ვერ ხედავ და მეორე მე შენს გარდა ვერავის რომ ვერ ვხედავ ❤ ვერანაირი მუსიკა ვერ შეედრება საყვარელი ადამიანის გულისცემის ხმას
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 126 other followers